Beledigen we iemand door te beweren dat de Austin Allegro niet de allermooiste en allerspannendste auto uit de geschiedenis is? Zo ja, onze oprechte excuses. Maar zelfs wij worden week als we zien dat zo’n (in ieder geval opvallende) Brit je eigendom kan worden voor een bedrag tussen de 700 en 900 pond. Op 25 juni kan het zomaar gebeuren.
De Austin is slechts, zoals dat in de goed-Engelse traditie heet, een teaser. We willen je ermee attenderen op de veiling van anglia car Auctions die op 25 juni gaat plaats hebben in King Lynn in Norfolk. Daar kom je vanuit Rotterdam, met een goede planning, in zes tot zeven uur varen en rijden, waarbij je beslist het gevoel zult hebben er even uit te zijn. De ‘estimates’ (geschatte opbrengsten) zijn soms aangenaam verbazingwekkend, maar daarvoor moet je gewoon even op de site kijken. Eerst nog even terug naar de Allegro, die sinds 1982 slechts 15.000 mijl (24.000 km) heeft afgelegd en in een nog zeer fraaie staat lijkt te verkeren.
Al leert een blik onder de motorkap dat de langdurig stilstaan een auto geen goed doet. Een liefdevolle hand zal hier echter wonderen kunnen doen.
Ook het interieur mag gezien worden, al oogt de bestuurdersstoel wel enigszins ‘gebruikt’. Nou ja, stoffen bekleding vervuilt snel en bovendien was topkwaliteit in die jaren niet meteen het handelsmerk van het British Leyland-concern, waartoe Austin behoorde.
Vooruit dan, nóg eentje, ook weer als teaser. Een Isuzu Piazza Turbo uit 1989, bij ons nooit verkocht. Wat een naam trouwens, ‘Piazza’… Isuzu Plein, dat bekt lekker zeg.
Zo te zien een mooie auto trouwens en ook volgens de aanbieder in voortreffelijke en originele conditie. Dan zal de tweeliter turbomotor nog steeds 150 pk leveren en je in 9,1 sec naar de honderd kunnen sleuren. Om uiteindelijk een top van 210 km/u te bereiken.
Fraai interieur trouwens, oogt bepaald niet oncomfortabel. En het mooiste komt nog: geschatte opbrengst 1000 tot 1500 pond, uiteraard weer exclusief kosten. O ja, de wisselkoers is € 1,13 voor een pond. Valt best mee toch? O ja, voor we het vergeten, het stuur zit bij die Britten meestal aan de rechterkant.
Je wilt de andere verleidingen ook zien? Kijk dan op:
http://www.angliacarauctions.co.uk/classic-auctions/june-25th-2011.aspx
Met dank aan Ewout Braad.
Terugkijkend op die tijd, eind jaren zeventig, begin jaren tachtig, valt me op hoeveel fabrikanten meer of minder succesvolle pogingen hebben ondernomen om hun op leeftijd rakende modellen te moderniseren en te ontchromen, om zodoende ook in de jaren tachtig nog wat te kunnen verkopen. Destijds (rond 1980) was ik acht jaar, en vond ik al die moderniseringen prachtig. Ineens hadden auto’s kunststof bumpers, achteruitrijlampen werden opgenomen in achterlichtunits, kunststof wieldoppen deden hun intrede en hier en daar werd een hagelnieuw “komo” dashboard gemonteerd. Terugkijkend, 30 jaar later, moet ik toch erkennen dat de meeste facelifts in die tijd geen vooruitgang waren. Door een forse scheut jeugdsentiment blijf ik het toch altijd weer leuk vinden.
Toch heeft zo’n allegro wel iets. Nu val je meer op dan toen. Je ziet ze nog maar weinig.
Ik heb er nog een van 40 jaar oud helemaal origineel en in nieuwstaat.
geweldige auto, komt alleen buiten bij mooi weer, dus hoop er nog lang plezier van te hebben.