Onderweg naar de bank in het naburige dorp zien we een groene Mercedes-Benz W 123 Coupé. ‘Van Tom?’ vraag ik Diana (ook bekend als mevrouw Te L.), doelend op een collega van haar. ‘Nee, die heeft een metallicbruine.’ Anderhalf uur later staat er een donkerbruine langs de kant van de weg, ergens in de binnenlanden. ‘Dat is Tom geloof ik!’  En het is Tom. En Tom is niet vrolijk.

‘Hij stopte er opeens mee en er ligt ook een plas olie onder’, krijg ik te horen als ik ben uitgestapt. Een blik onder de motorkap maakt duidelijk dat er flink met olie is gespoten. Tom’s blik staat op zeer somber. Dat verandert ook niet wanneer ik vertel dat zo’n motor na een revisie weer helemaal nieuw is. ‘Hij heeft nog maar 128.000 km gelopen….’ Een ongeluk komt zelden alleen; de Mercedes-eigenaar is zijn telefoon vergeten. We bieden aan hem naar huis te rijden. Een sleutelvriend van ‘m zal wel willen helpen de auto naar huis te slepen.

Een uur geleden een telefoontje van Tom gehad. ‘Leuk dat je me even naar huis wilde brengen. Het viel reuze mee. Het bleek dat de overdrukklep van de carterventilatie was vastgevroren. Zodoende had de olie door de druk in het carter een andere uitweg gezocht via de opening van de peilstok. Ik heb de klep weer schoon gemaakt en de olie ververst, hij loopt weer als een zonnetje. Een compressiemeting bracht aan het licht dat de zuigers en cilinders geen schade hebben opgelopen.’

En nu maar hopen dat dit met de krukaslagers ook het geval is, want dat merk je niet met een compressiemeting. Moraal van het verhaal: een met een emulsie van olie en water vervuild overdrukventiel (het zit in het luchtfilterhuis) kan bevriezen. Schoonhouden dat ding, het wordt heel vaak vergeten.