
Een jongensdroom is een bijna dertig jaar oude Toyota Corolla niet. Te gewoontjes, te weinig spektakel. Maar het was misschien wel de auto van je vader, van een oom, of van die ‘meester’ die door de hele klas op handen werd gedragen. Toch wel iets van jeugdsentiment dus. En dat sentiment is nog te koop ook. Met slechts 7.900 km op de teller is het een perfecte kandidaat voor Onder de 40.
Het waarom van deze kilometerstand kun je ongetwijfeld te weten komen als je de verkoper, een Toyota-specialist, gaat bellen. En Frans spreekt, want de blauwe sedan staat in Brussel. De auto is nieuw verkocht in maart 1983 en wekt van alle kanten de indruk vers uit de verpakking te komen. Het is een van de laatste Corolla’s van de E70-generatie, want in mei 1983 werd dit achterwielaangedreven model opgevolgd door de E80 met tractie op de voorwielen.

Gewoonlijk is een nep-schapenvachtje op de stoelen een masker voor tot op de draad versleten bekleding. Wedden dat er in dit geval fonkelnieuw meubilair van onder tevoorschijn komt? Het o zo simpele dashboard – waarom zouden brave gezinswagens toerentellers moeten hebben – geeft alle informatie die je in het dagelijks verkeer nodig hebt. Nou ja, een dagteller zou niet verkeerd zijn. Een radio ook niet, want zo mooi klinkt de viercilinder voorin nou ook weer niet. Wel een enigszins nostalgisch model natuurlijk, niet zo’n glittergeval met felle kleurtjes en nep-aluminium accenten.

Open de motorkap en verbaas je over de mogelijkheid om de 1.290 cc motor heen te wandelen. Met 65 pk goed voor zeker 145 km/u en een sprint naar de 100 km/u in ongeveer 14 tellen. ‘Maar wie heeft dat nou nodig’, sprak de eigenaar dan o zo verstandig. Om vervolgens meteen te wijzen op de riante kofferbak en de achterbank waarop met enige inschikkelijkheid drie volwassenen konden zitten. Over de achterwielaandrijving zal hij vermoedelijk niet hebben gesproken, want de gemiddelde gebruiker interesseerde zich niet voor dat soort moeilijke technische beschouwingen. Nou ja, veel moderne BMW-rijders schijnen het ook niet eens te weten, dus…

Andere tijden, waarin zo’n auto omgerekend rond de 6.500 euro kostte. Wie zijn geld in maart 1983 op de bank zou hebben geparkeerd, zou nu aanzienlijk meer hebben gehad dan de 5.600 euro die er voor dit Japanse snoepje wordt gevraagd. Een nette prijs wat ons betreft – vindt er maar eens eentje in zo’n onberispelijke staat! Gezien de kentekenplaat achterop lijkt de Corolla trouwens uit Frankrijk te komen.

Meer weten? Een druk op http://www.autoscout24.de/Details.aspx?id=215044587 brengt te vast verder. Als je ‘m hebt gekocht, kom je ‘m toch wel even laten zien? O ja, en Martijn de Bruin bedankt voor de tip!


Raar dat deze nog niet in Afrika is beland… Ik dacht dat de meeste via Socar die kant op gegaan zijn.
Een dagteller zie ik trouwens duidelijk wel in het instrumentarium aanwezig zijn!
Dagteller… Hm, lastig dilemma: meteen wegshoppen of erkennen dat het al laat in de avond was en de wijn goed smaakte.
Oke, voor de liefhebbers, de echte crisiscorolla staat hier: http://img705.imageshack.us/img705/493/corolladash.jpg
Vind dit toch een van die (weinig zeggende) modellen waarvan het niet zo erg is dat je ze nooit meer ziet.
Als ik het geld had…
Leuke auto. Mijn broer heeft er eentje gehad.
Verhaal is als volgt:
aanschaf van een 82er (zelfde als op de foto) in 1988 en verkocht in 1993. Na een briefje onder de voorruit gevonden te hebben: export…
Zo zijn er natuurlijk vele weggegaan en zijn er weinig meer van over gebleven hier in NL.
Mijn vader heeft de voorganger nog gehad: een gele 75er 1200 economic twee deurs. Roesten kon die wel. Ik heb er nog in leren rijden (ik was toen 12……..).
De prijs: tsja wat is zoiets nu waard? Ik denk dat de vraagprijs aan de te hoge kant is. Zeldzaam hoeft niet altijd te betekenen dat het dan ook meteen duur moet zijn. Dat zie ik bij mijn Chrysler Vision met weinig kms ook.